Samsun’a 33 yıl önce yerleşmiştik. Atakum’da en belirgin yerlerden birisiydi. Herkes tanıdığı birisine nerede buluşalım dediğinde ilk belli mekân Türkiş Eğitim Merkezi önündeydi.
Hatırlarım ben bile hem aileme hem de arkadaşlarıma nerede buluşalım dediğimizde Türkiş Eğitim Merkezi olurdu.
3 Ekim 1988 tarihinden 15.06.2010 tarihine kadar bu eğitim merkezine bende diğer işçi emekçi arkadaşlarım gibi onlarca lira primler ödedik ki bizde bir nebze olsun faydalanabilelim istedik.
Ben de onlarca lira prim ödediğim bu eğitim merkezlerinden nasıl faydalandım biliyor musunuz? Yalnızca başka Sivil Toplum Kuruluşları ve serbest meslek odalarının toplantılarına haber yapmak için girdim.
Bölge temsilcisinin bile odasına 33 yıl içerisinde ya bir kere ya da iki kez girmişimdir. O da hatırladığım kadarıyla haber yapmak içindi.
TÜRKİŞ’in üyeleri mutlaka kullandılar bu eğitim merkezinde seminerlere kongrelere katıldılar. Bu tür organizasyonlara imzasını attı kuşkusuz Samsun Türkiş Eğitim Merkezi(!).
Geçtiğimiz yıllara kadar halen aktif olarak serbest meslek odalarının seçimli kongrelerine de ev sahipliği yaptı.
Şimdi de kelimenin tam anlamıyla yıkılmış bir harabeden farksız bir konumda. Her şeyin satılık olduğu bu düzene işçinin emekçinin alın teriyle ödedikleri primlerle kamu kurum ve kuruluşların yok pahasına satılmasına karşı olan bir sendika(!) genel merkezi primleriyle alınan; Samsun’daki Türkiş Eğitim Merkezi yine bu binanın yapımında emekleri olan kişilere zerre kadar sorulmadan Samsun Büyükşehir Belediyesine satıldı.
Miktarı ne olursa olsun, kar etmiyor olsa bile onun alınmasında yapılmasında maddi ve manevi emekleri olan işçi ve emekçilere biz bu Eğitim Merkezini satmak istiyoruz sizin düşünceleriniz nedir diye tek bir işçi arkadaşımıza sormuşlar mı?
Halen daha işçilerin emeklerinin en büyük savunucusu olduğunu iddia eden Türkiş Genel Merkezi yöneticileri ve bağlı iş kollarının yöneticilerine buradan tekrar soruyoruz. Bu eğitim merkezinin yapımında kaç tuğlanız var? Kaç tahtaya çivi çaktınız? Buranın yapımında emekleri geçenlerin öldülerse eğer kemikleri sızım sızlayacağı kesindir.
İşin aslına baktığımız da çok yaman bir çelişkiyle karşı karşıyayız. Kamu kurum ve kuruluşlarının milyonlarca işçi ve emekçinin ekmekleriyle oynayan iktidar ve işverenlerle mücadele eden Türkiş Genel Merkezi yöneticileri hangi akla hizmet ederek bu zaman kadar geniş kitlelere hizmet veren nadide hizmet binasını sattılar?
Acaba kendilerine AKP iktidarını örnek mi aldılar? Biliyorsunuz AKP’nin rahmetli Maliye Bakanı Kemal Unakıtan, gece yarısı pijamasıyla çıkıp ben babalar gibi satarım diyerek ülkede ne kadar kamu kurum ve kuruluşları varsa sattılar.
İddialara göre Türkiş Genel Merkezi işçilerin alın teri ve emeklerinin karşılığı olan Eğitim Merkezini Samsun Büyükşehir Belediyesine 30 Milyon liraya sattığını söylendi.
Şu anda metruk bir vaziyette yıkılmayı bekleyen yere Samsun Büyükşehir Belediyesi hangi projeyle Samsun halkının karşısında çıkacak bekleyip göreceğiz.
İnanın bana ben kendi adıma o kadar çok üzüldüm ki anlatamam. Bu eğitim merkezinin kar etmemesi zarar etmesi nedeniyle satılması kadar mantıksız bir şey yok diye düşünüyorum. Hiç olmaz ise emekli yada çalışan işçilere fikirlerini bir sorsanız mutlaka sizi yönlendirecek fikirler öne süreceklerdir. Hani ne demiş büyüklerimiz. Akıl yaşta değil baştadır. Akıl akıldan üstündür.
Kiraya veremez miydiler? Zarar ediyor diye satmak benim bildiğim ticaret erbaplarının düşüncesidir. Yada hükümetleri yönetenlerin işidir. İşlerinin alın terleriyle kurulan bir binayı Genel Merkez Yöneticileri değil, inşa edildiği günden bu yana maddi manevi emekleri olan işçiler söz sahibi olmalıydı.
Şimdi benim de bu binada maddi olarak katkılarım oldu mu? Olmadı mı? Çok iyi bilmiyorum. Ancak benden ve benim gibi Türkiş’e bağlı iş kollarından Tes-İş sendikası üyesi olarak ödediğim primlerden birkaç kuruşta olsa Eğitim Merkezine katkım olmuştur diye düşünüyorum.
Yukarıda da ifade ettiğim gibi aklımın ve havsalamın almadığı bir şey var! Hem özelleştirmeye ve satışlara karşısınız(!), hem de tutup BABALAR GİBİ Samsun Türkiş Eğitim Merkezini satıyorsunuz…
Doğrusu bunu anlamak çok bilinmeyenli denklem problemini çözmek kadar zor olsa gerekli.
Yanlış hatırlamıyorsam bu binayı inşa edenle o zamanlarda Genel Başkan olan Seyfi Demirsoy tarafından inşa edilmesine vesile olundu. Hiç düşüldü mü? Bu satış acaba işçi sınıfına ihanet midir?
Kuşkusuz bu satış işçi sınıfına ihanetin daniskasıdır! Çalışma hayatının her alanında hem işverenden hem de sendikasından darbe yiyen işçi sınıfı bu satışta da ihanetin gördü. 30 Milyon hep Sendika Genel Merkezinin kasasında olsa ne yazar. Satıştan alınan parayla başka bir yerde başka bir proje yapılacağını ifade ediyor yetkililer.
İşçi sınıfının koruyucusu haklarının savunucusu olan Türkiş Genel Merkezi neden burada işçi sınıfının haklarını savunmak yerine hakkını satıyor ve ihanet ediyorlar(!)?
